Hoe eet ik vegan op vakantie?

 

Afgelopen week was ik een weekendje in Spanje met mijn vriend en zijn familie. Of vegan eten tijdens zo’n gezellig weekendje uit een probleem is voor mij? Nee, ik ervaar het niet als moeilijk, maar soms kost het wel iets meer moeite. Ik vertel je graag hoe ik hier mee deal en welke confrontatie ik afgelopen vakantie aan moest gaan.

vegan op vakantie

Ik heb zeker weten genoten van mijn weekendje weg naar Spanje! Bovendien had ik het ook wel even nodig om even weg te gaan. Weg uit Nederland, weg van school, huiswerk en andere zorgen. Gewoon lekker genieten, lachen en gek doen. Dit jaar ben ik naar Dènia geweest. Een stad waar ik nog niet eerder ben geweest en dus was ik er erg nieuwsgierig naar! Dénia ligt aan de Oost-kust van Spanje tussen Alicante en Valencia in. Het is een wat kleinere stad en wat minder bekend voor toeristen. Hier hebben we een vakantiehuisje gehuurd met zwembad en al!

Bovendien hadden we een prachtige en hoge locatie met zicht op de bergen en de rest van de mooie natuur. De ene dag chillden we ‘m in het zwembad of liggend in de zon, de andere dag gingen we erop uit en leerden we Dénia beter kennen. Ik houd ontzettend van wandelen en juist als je wandelt zie je meer dan als je bijvoorbeeld in een auto zit. Zo kan ik de hele dag wel door wandelen, ook al is het 30 graden! Daarnaast hebben we iedere avond bij een ander eettentje gegeten en één keer thuis een BBQ georganiseerd. Stuk voor stuk waren het iedere avond hele goede eettentjes met heerlijk eten en een top BBQ!

vegan op vakantie

Zoveel keuze!

Mijn vriend en zijn familie weten al lange tijd dat ik plantaardig eet en dus geen dierlijke producten consumeer. Wat ik echt waardeer is dat zij hier rekening mee houden. De brunches op vakantie waren namelijk zo verzorgd dat ik altijd wel een keuze had om wat lekkers te eten. Zo heb ik tijdens de brunches altijd een fruitsalade gemaakt voor iedereen en kon ik lekkere broodjes eten met jam. Verder kon ik ook altijd mee genieten van de snacks, zoals nootjes, chips, ijsjes en chocola. Met het avondeten hebben we een BBQ avondje georganiseerd waarbij ik ook van alles kon eten. Zo had ik de keuze uit een heleboel verschillende groente, zoals courgette, maïs en zoete aardappel. Zelfs de BBQ saus was vegan! Ik heb geen enkel moment honger gevoeld op een vervelende manier. Daarnaast heb ik ook veel water (met verse munt en citroen) gedronken omdat het soms best heet kon worden. Bovendien heb je door de warmte meestal ook wat minder honger dan normaal.

Meer moeite buitenshuis

In het vakantiehuisje heb ik altijd wel voldoende kunnen eten. Ik moet zeggen dat ik buitenshuis meer moeite heb gehad met plantaardig eten dan in het huisje. Dit komt natuurlijk doordat je daar uit een menu moet kiezen met datgene wat ze aanbieden. Toch is het mij aardig goed gelukt om buitenshuis ook vegan te eten! Iedere keer dat we naar een restaurant gingen heb ik mijn wensen altijd netjes doorgegeven. Dit was gelukkig nooit een probleem en iedere keer werden mijn gerechtjes plantaardig gemaakt. Hier was ik natuurlijk ontzettend blij om. Zo kon ik echt genieten zonder zorgen! Het eten was verrukkelijk en ik heb zoveel nieuws uitgeprobeerd. De gerechten waren iedere keer weer een cadeautje!

Tijdens het bekijken van de menukaarten zocht ik altijd naar gerechtjes die (bijna) volledig plantaardig waren. Als dit niet het geval was, wat vaak zo was, dan vroeg ik om de dierlijke producten eruit te halen en in plaats daarvan er extra groente doorheen te gooien. Zo stond er bijvoorbeeld een keer een Poké bowl op de menukaart (I LOVE Pokébowls!). Deze bestaan uit heel veel groente, maar ook voor een deel uit vis. Vaak is het makkelijk voor de keuken om de vis hier uit weg te halen.

vegan op vakantie

Verschil moet er zijn

Af en toe voel ik wel wat druk of voel ik mij ongemakkelijk. Dit gebeurt bijvoorbeeld tijdens een meningsverschil met mijn vriend over het onderwerp ‘vegan’ of ‘plantaardig eten’. Hij is een alleseter en heeft mij vertelt dat hij niet volledig plantaardig zou kunnen eten. Aan de andere kant respecteert hij mijn keuze en laat mij (gelukkig!) plantaardig eten. Zo respecteer ik ook zijn keuze. Wel is hij de laatste tijd minder vlees gaan eten. Hij heeft zelfs meegedaan aan de ‘Nationale Week Zonder Vlees’ challenge en dat vind ik echt heel goed van hem! Daarentegen voel ik mij soms wat ongemakkelijk omdat onze meningen over dit onderwerp zo verschillen. Hij houdt wel zoveel mogelijk rekening met mij, bijvoorbeeld tijdens het boodschappen doen en dat is iets wat mij juist weer heel goed doet voelen en waar ik hem dankbaar voor ben.

Een kleine struggle

Tijden ons weekendje weg is het één keer gebeurd dat ik een groot twijfelmoment had. Ik wist even niet wat ik moest doen. Dit gebeurde op zondag, de derde dag van de vakantie. We bleven in totaal vijf dagen in Spanje. Zondagavond gingen we laat in de avond uit eten bij een mooi en chique Spaans restaurant. Het menu zag er goed uit, maar er stond vooral veel vis, vlees en kaas op. Toch zit er altijd wel een gerechtje tussen dat plantaardig is of plantaardig gemaakt kan worden. Zo ook bij dit restaurant, ten minste dat dacht ik.

Als voorgerecht koos ik voor de tomatensoep en als hoofdgerecht voor de tortellini. Ik heb bij iedere bestelling duidelijk aangegeven dat ik veganist ben en geen enkele dierlijke product consumeer. Omdat ik zelf Spaans spreek kon ik dit ook makkelijk in het Spaans doorgeven. Dit werd naar mijn mening in één keer goed begrepen en de bediende gaf zelf ook aan dat dit mogelijk was. Zo kreeg ik uiteindelijk mijn tomatensoep, maar ik had wel een lichte twijfel of de crème die ze erdoorheen hadden gedaan wel echt plantaardig was. Verder zat er in de soep iets wat leek op ‘scrambled eggs’. Toch heb ik het duidelijk uitgelegd naar mijn mening en ik nam aan dat ze hier rekening mee zouden houden. Uiteindelijk heb ik de tomatensoep wel opgegeten, maar de ‘scrambled eggs’ eruit gevist.

 

”Ik vond het heel zwak van mijzelf”

 

Ik wist mij geen raad

Vervolgens kreeg ik mijn hoofdgerecht. Ook hier had ik duidelijk (in het Spaans) gevraagd of dit zonder vlees/vis/kip/kaas kon worden bereid. Dit was ook mogelijk. Het moment dat de bediening het bord met tortelllini op tafel serveerde zag ik na een paar tellen dat er geraspte kaas op was gestrooid. Ik wist wel bijna zeker dat dit niet ‘vegan’ kaas zou zijn. Net zoals ik kreeg iedereen op dat moment zijn of haar gekozen gerecht geserveerd. Het was lastig voor mij om te beslissen wat ik zou doen op dat moment. Ik wist gewoon even niet wat ik moest doen. Óf ik zou de bediening vragen om een vegan gerecht, óf ik at gewoon tegelijkertijd met de rest mee. Ik heb voor het tweede gekozen. Wel heb ik de kaas eraf gehaald met mijn mes. Ik wilde beginnen met eten en sneed de tortellini open. Tot mijn ontdekking zat er in de tortellini kaas. Dit wist ik wel bijna zeker.

Toch heb ik het niet meer gevraagd en heb ik het maar opgegeten. Dit vond ik eigenlijk heel zwak van mezelf, maar voor de andere kant wilde ik de anderen niet tot last zijn. Je kunt het wel zien als een soort van schuldgevoel wat ik toen had. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit moment het moeilijkste moment vond tot nu toe sinds dat ik plantaardig ben gaan eten. Vanaf volgende maand ben ik al een jaartje vegan, maar dit moment was een echte struggle voor mezelf.

Het anders aanpakken

De volgende keer dat er weer zoiets gebeurt, vraag ik de bediening tijdens het serveren nogmaals of het echt om een vegan gerecht gaat. Hierdoor ben ik er zeker van dat ik iets krijg waar ik ook echt om heb gevraagd. Ik kan er beter helemaal zeker van zijn, dan met een mogelijk schuldgevoel mijn gerecht op te eten. Bovendien is het een kleine moeite om het dubbel te vragen. Ook al voelde ik mij op dat moment schuldig en stom, denk ik daarentegen juist dat dit een mooi leermoment was voor mij. Soms gaat het wel eens fout en dat hoeft niet per se jouw schuld te zijn. Het is nooit mijn bedoeling geweest om dierlijke producten te consumeren en daar heb ik ook geen behoefte meer aan.

vegan op vakantie

xo Laura

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *