De échte reden dat ik sport

Zoveel mogelijk spieren kweken. Er strak en gespierd uit zien. Iedere dag de cijfers checken op de weegschaal en stiekem hopen dat ik een kilo ben afgevallen. Ja, zo iemand was ik. Maar nu niet meer. Ik sport niet langer meer om met als doel een sixpack en een thigh gap te kweken. Waarom dan wel?

Te fanatiek 

Ik ben altijd al een fanatiek en competitief iemand geweest. En dat ben ik nu nog steeds, want dat zit nou eenmaal in mij en ik weet ook niet beter. Alleen is dit in de laatste paar jaar wel wat minder geworden. Ik houd van sporten en dat heb ik altijd al gedaan, van kleins af aan. Constant in beweging. Rennen, springen, stuiteren. Niemand weerhoudt mij dus van het sporten. Als ik maar iets actiefs kon doen, dan was ik blij. Dit heb ik altijd voor mijn lol gedaan, puur omdat ik er blij van werd. Maar voor de andere kant, vond ik het ook leuk om iemand uit te dagen. Ik hield van wedstrijdjes spelen en zette alles op alles om de beste te zijn. Dit uitte zich jaren later in té competitief zijn, tegenover anderen, maar ook tegenover mezelf. Ik werd te streng voor mezelf, moest elke dag sporten en altijd weer beter worden. Oh, en laten we die sixpack niet vergeten die ik toen zo graag wilde.

Reden sport

Ik was mijn eigen coach

Als ik nu foto’s van mezelf terugkijk dan denk ik: Wauw, meid! Je zag er waanzinnig uit. Trots voel ik mij dan als ik mezelf zie met vier harde blokjes op m’n buik. Maar aan de andere kant denk ik: was ik toen echt wel zo gelukkig? Of was het nooit goed genoeg? Ik was als het ware een mega strenge coach voor mezelf die zichzelf pushte tot het uiterste wat onder andere twee knieblessures opleverde. Nu realiseer ik mij dat ik het gelukkigst ben als ik sport voor mijn plezier. Puur omdat ik sporten leuk vind, zoals ik altijd al heb gedaan. Ik verwacht niet meer teveel van mezelf en dat bevalt me wel. Sporten doe ik nu écht voor mijn plezier, puur omdat ik het leuk vind en ik mij er goed en fit door voel.

Onzekerheid

Je kent het wel. Je bent aan het scrollen op Instagram en komt telkens de o zo perfecte foto’s van slanke en gespierde vrouwen tegen. Ik snap heel goed dat mensen hier onzeker van worden. Zo ben ik zelf vanaf mijn pubertijd altijd al onzeker geweest over mijn brede schouders en mijn niet zo zichtbare taille. Mannelijk vond ik het. Vooral als anderen daar iets over hadden op te merken en je jezelf vervolgens gaat vergelijken. Dan ga je al je negatieve gedachtes ook echt geloven waarmee je je zelfvertrouwen op een laag pitje zet.

Ik houd van mezelf 

Dat klinkt natuurlijk wel erg zelfverzekerd, maar onmisbaar in een gezonde relatie met jezelf. Ik vind dat iedereen dit zou moeten zeggen over zichzelf. Houd oprecht van je lichaam, voor wat het allemaal voor je doet en wat het moet doorstaan. Ik heb bijvoorbeeld geleerd niet langer onzeker te zijn over mijn brede schouders en mijn taille. Brede schouders staan niet langer meer voor mannelijkheid, maar voor zelfvertrouwen en atletisch. En dat is stoer. Niks mis met een stoere atleet zijn. Nee, daar heb ik juist bewondering voor. Ik heb bewondering voor mezelf gekregen. Ik sport nu niet alleen omdat ik het leuk vind, want dat heb ik altijd al gedaan en dat doe ik nu nog steeds gelukkig! Maar wat vooral veranderd is in de laatste jaren is dat ik sport vanuit zelf liefde en respect voor mijn lichaam. Wat heeft mij hierbij geholpen? Van onzeker en te streng zijn naar zelfverzekerd en lief zijn voor mezelf?

Reden sport

Voeding 

Ik ben er zo’n eentje die haar lichaam beschouwd als een tempel. Ik heb maar één lichaam en ik wil er zo goed mogelijk voor zorgen. Dit doe ik onder andere in de vorm van mijn lichaam voeden met plantaardig en zo veel mogelijk onbewerkt eten. Voeding die mijn lichaam daadwerkelijk voedt. Ik merk dat als ik dit doe, mijn lichaam ‘blij’ wordt, in de zin van gezond en sterk functioneren. Door het juiste te eten waar je lichaam behoefte aan heeft creëer je als het ware een beschermingsschild om je lijf en dat is precies wat ik wil. Mijn lichaam doet zoveel voor me en heeft het soms zwaar te verduren. Als dank daarvoor geef ik mijn lijf de bescherming en liefde die het nodig heeft met de kracht van plantaardig en zoveel mogelijk onbewerkt eten. Dit vormt, vind ik persoonlijk, de basis voor een groeiende liefde voor mijn lijf wat het sporten ook weer veel leuker maakt. Het kiezen voor de juiste voeding geeft mijn lichaam kracht waardoor ik mij goed voel tijdens het sporten.

Reden sport

Zen…

Lang geleden ben ik ooit eens uit nieuwsgierigheid met yoga en meditatie begonnen. Ik vond het een leuk idee om leniger en flexibeler te worden. Nu staat yoga iedere ochtend op mijn planning. Yoga en meditatie zijn beide een vorm van tot jezelf komen en even alles om je heen te vergeten en los te laten. Dit merk ik vooral met het mediteren. Ik barstte zelfs een keer tijdens een meditatieles in huilen uit omdat ik toen besefte hoe blij ik eigenlijk mag zijn met mijn lichaam. Dat was het moment dat ik meer van mijn lichaam ben gaan houden. Sommigen hebben niks met yoga of meditatie, maar het heeft mij wel degelijk op weg geholpen om een groter bewustzijn te creëren van mijn lichaam. Tijdens een yoga of meditatieoefening ben je namelijk constant bezig met je lijf en niks anders. En dat kan heel ontspannend zijn. Zo let ik meer op mijn ademhaling, wat mij rust in mijn hoofd geeft. Dit helpt mij weer tijdens het sporten om niks te forceren en niet over mijn grens te gaan. Bovendien helpt het mij tijdens een yoga of meditatieoefening ook als de docent vertelt over dankbaarheid, compassie en zelf liefde.

Reden sport

Lief zijn voor mezelf 

Ik weet niet of het met ouder (en ja, ja, ook wijzer ;)) worden te maken heeft, maar met de jaren mee heb ik mijn lichaam leren accepteren en het de liefde gegeven die het verdient. Zo heb ik in de vorm van voeding, yoga en meditatie geleerd te houden van mijn lichaam waardoor ik ook echt kan genieten van het sporten zonder alsmaar te presteren tot een bepaald niveau. Ik ben niet langer onzeker meer over mijn lichaam. Sporten doe ik nu juist omdat ik van mijn lichaam houd. Sporten is geen eis meer, maar een cadeau, zowel fysiek als mentaal. Dat is de échte reden dat ik sport.

Xo Laura

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *